COĞRAFİK  YAPI

Ege Bölgesi ile İç Anadolu Bölgesi arasında bir geçit oluşturan Uşak, İç Batı Anadolu eşiği üzerinde yer almaktadır. İl alanı geniş bir plato görünümündedir. Yukarı Gediz ile menderes arasındaki yaylaların merkezinde bulunan Uşak, kuzey ve güney uzantılı iki ovanında kuzeye açılan noktasında yer almıştır. Murat dağı, Bulkaz dağı ve Ahır dağı, ilin kuzey-kuzeydoğu ve doğudaki doğal sınırlarını oluşturmaktadır. Uşak ovasının kuzey kısmına bakıldığında, yer yer küçük tepelerin olduğu görülür. Bu açıdan Uşak ulaşım olanakları bakımından elverişli bir coğrafi konuma sahiptir
İlin deniz seviyesinden yüksekliği 906 m., yüz ölçümü ise 5,341 Km2’dir. Batı rüzgarlarının hakim olduğu ilde, karasal iklim hüküm sürmekle birlikte geçit yerinde bulunmasından dolayı, yazın Ege’nin yakıcı sıcağı, kışın iç Anadolu’nun sert soğuğu Uşak’ı etkilemez. Yılın en sıcak aynı haziranda yaşayan ilde ortalama sıcaklık 20.6 derecedir. En soğuk ay Şubat ayıdır. İlde yıllık yağış miktarı 464 mm/m2 ve ortalama nispi nem oranı da %66’dır.

Büyük menderesin kolu olan Banaz Çayı ve Gediz ırmağı ilin iki önemli akarsuyudur. İlin en yüksek coğrafik yapısı Elinoğlu tepesidir. (1.387 m.) bunun yanı sıra 2.309 m yükseklikteki Murat doğunun belli bir kısmı da Uşak sınırları içinde ye almaktadır.
Uşak’ta iklim koşullarınca belirlenen bir bitki örtüsü vardır. Ege ve İç Anadolu bitki örtüsüyle Uşak’ın bitki örtüsü arasında benzerlikler görüldüğü gibi farklılıklarda görülmektedir. Ege bölgesinin tipik bitkisi olan zeytine Uşak’ta pek rastlanmamaktadır. Bunun yanı sıra Karasal iklimin bozkır özelliği taşıyan bitki örtüsü geniş alanlar kapsar ve çok sık ormanlara rastlanır. Bu ormanlara da çeşitli ağaç türleri görülmektedir. Örnek olarak meşe, karaçam, kızılçam, palamut, dişbudak, ahlat, karaağaç, çınar ve ardıç verilebilir.

İlin Banaz, Eşme, Karahallı, Sivaslı ve Ulubey olmak üzere toplam 5 ilçesi vardır.

BANAZ İLÇESİ

Kuzeyinde Gediz ve Altıntaş, güneyinde Sandıklı ve Sivaslı, doğusunda Sincanlı batısında Uşak merkez İlçeleri ile sınırlanmıştır. Denizden yüksekliği 914 metredir. Banaz'a ilk yerleşim Konya Selçukluları devrinde 1176 da başlar. 1302-1429 tarihleri arasında Banaz, Kütahya Germiyan Beyliğinin kazasıydı. 1429-1451 tarihleri arasında Ankara Beylerbeyliğine bağlanınca Banaz yine Kütahya Sancağının kazası olarak kaldı 1520-1591 tarihleri arasında Kütahya, Bursa Vilayetinin Sancağı olunca Banaz yine kaza olarak kaldı 1591 de Kütahya'nın bazı kazaları kaldırılınca Banaz'da nahiye merkezine dönüştürüldü. 1912 yılında nahiye merkezi İslam Köyüne getirildi. 1953 yılında Uşak İl Merkezi olunca Banaz da Uşak'a bağlı bir ilçe merkezi oldu. 1954 de Gediz den Cambunt (Ayrancı) Baltalı yukarı Karacahisar Çeçe(Çamsu) Ovacık, Gülek, Küçükler (Çiftlik) 1971 de Karaköse, Çiftlik, Balcıdamı, Yazıtepe (Dalaköy) Banaz'a bağlanarak 45 köy ve 2 kasabalı bir ilçe merkezi oldu.
Banaz. Uşak Ankara karayolunun 31. km.sindedir. Tren Yolu da Banaz'dan geçer. Bu ulaşımlar Banaz'a canlılık getirmiştir. Banaz çayı ovasını zenginleştirdiği için tarım da gelişmiştir.

EŞME İLÇESİ

Manisa ya bağlı bir ilçe iken Uşak'ın il olmasıyla buraya bağlanmıştır. Uşak Merkez İlçe Banaz, Sandıklı, Çivril, Ulubey, Alaşehir, Kula ilçeleriyle çevrilidir. Yüzölçümü 1338 Km2 dir. Denizden yüksekliği ise 823 metre dir.
Eşme İlçesinin Uşak'ın tarım ürünlerinin yetiştirilmesinde önemli bir yeri vardır. Ev tezgahlarında üretilen kilimleriyle ünlü olan Eşme, tütün üretimi açısından Uşak'ın önde gelen ilçelerindendir. Yüzölçümü olarak ilin en büyük ilçesidir. Arazinin büyük bir bölümü kıraç ve makiliktir Bu nedenle hayvancılık, özellikle kılkeçisi ve Tavuk besiciliği gelişmiştir. İklim kara ikliminin tipik özelliğini taşır. Uşak'ın diğer ilçelerine göre yazları daha kurak ve kışları daha serttir.

KARAHALLI İLÇESİ

Doğusunda Çivril, Batısında Ulubey, Kuzeyinde Uşak, Güneyinde Çal, Kuzey doğusunda Sivaslı yer alır. Yüz Ölçümü 460 Km 2 olup Uşak'a olan uzaklığı 65 Km.dir. Pazarcılık ve Manifaturacılık yapan Karahallılılar ticaret ve sanayi alanında da kendilerini göstermişlerdir Karahallı'nın içinde bulunan ipek yolunun ilk günlerinden beri pek çok medeniyet görmüş Clandıras köprüsü vardır ki tarihi İsa'dan önce 600 yıla uzanır. Karahallı’da ilk belediye 1907 yılında kurulmuş olup 1908 yılında da nahiye durumuna gelmiştir.

SİVASLI İLÇESİ

Kuzeyinde merkez ilçe Güneyinde Çivril, Doğusunda Banaz ve Sandıklı, Batısında Ulubey yer alır. Sivaslı ilçesi Uşak - Denizli yolu üzerinde olup Uşak'tan Güneye ve Güney batıya açılan tek yoldur. İlçede besi hayvancılığı oldukça gelişmiştir. Et ürünleri bakımından çevre il ve ilçelerin ihtiyacını karşılamaktadır Hacımsultan Türbesi ve Selçikli Harabeleri önemli tarihi kalıntılardandır.

ULUBEY İLÇESİ

Doğusunda Karahallı, Batısında Eşme, Kuzeyinde Merkez ilçe, Güneyinde Çal ve Güney yer alır. İlçenin İsmi önce Göbek sonra Ulugöbek daha sonra da Ulubey olarak tarihe geçmiştir. Çevresinde bulunan antik kentlerden hareketle M.Ö. 4000 yılına kadar uzanan bir geçmişi vardır. Halk geçimini tarım ve hayvancılıkla sağlamaktadır. Sülümenli Harabeleri, Aksaz Kaplıcaları, Tümülüsler ve kanyonlar gibi önemli tarihi kalıntıları bağrında saklamaktadır.